Έχω χάσει το νόημα,
έχει φύγει το τραίνο,
Τι να κάνω δεν ξέρω,
που θα βρεθώ.
Τόσα μαθαίνω, όλο
μαθαίνω
Απορώ πως το όνομα μου
δεν το ξεχνώ.
Στατιστική, βιολογία,
βάλε και χημεία
Όλα θολώσαν το μικρό
μου μυαλό
Γιατί τα μαθαίνω δεν
ξέρω σου λέω
Μα τι να κάνω να
πάρω βαθμό;
Όλο διαβάζω μα
αλήθεια μαθαίνω;
Τι να μάθω σ’ αυτό το
σχολειό;
Μου λείπει η αγάπη,
στέρεψε το πηγάδι
Μ’ αλήθεια στο λέω
πάω να πνιγώ.
Τα βάζω απ’ τη μία
τα βγάζω απ’ την άλλη
Ψάχνω σ’ αυτά
δίδαγμα να βρω
Φέρτε μου κάποιο να
με διδάξει
Τα πάντα για πάντα να
λυτρωθώ.
Τον κόσμο τριγύρω
τον πολεμάω
Μάχομαι μα ποτέ δεν
νικώ.
Άραγε υπάρχει κάτι
να νιώσω,
να μην πασχίζω απ’
αυτό να κρυφτώ;
Δέστε τι πράγματι
γυρεύω
Δεν μου αρέσει να
αγορεύω.
Δώστε μου να πάρω
κάτι με ουσία,
δεν θέλω άλλη απουσία.
Δρ. Άννα Παυλίνα Χαραλάμπους (17)
