Κάθε άνθρωπος διανύει τη ζωή του προσπαθώντας ανελλιπώς να απαντήσει δύο βασικές ερωτήσεις:
«Είμαι αρκετός;»
«Με αγαπάνε;»
Ο περισσότερος πόνος στη ζωή μας προκαλείται από εμπειρίες και καταστάσεις οι οποίες φαίνεται να δίνουν αρνητική απάντηση σε αυτές τις ερωτήσεις. Για παράδειγμα, εάν υποσυνείδητα αναρωτιέμαι αν “Είμαι αρκετή;” και έχω μια συνάντηση κατά τη διάρκεια της οποίας αισθανθώ ανεπαρκής, θα το πάρω ως απόδειξη ότι, πράγματι, δεν είμαι αρκετή.
Η δική μου ταυτότητα ήταν βασισμένη στα παιδικά τραύματα, στις επώδυνες εμπειρίες του παρελθόντος, στο φόβο της ανεπάρκειας, τη χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση, την ντροπή και άλλα πολλά. Κουβαλώντας έτσι αυτές τις σκιές στο υποσυνείδητό μου, έμαθα να ζω έχοντας ως μηχανισμό επιβίωσης την αυτοματοποίηση και τη θυματοποίηση.
Η πνευματική αφύπνιση ήρθε μετά από σωρεία δυσάρεστων γεγονότων στη ζωή μου και μια συμπαντική κλωτσιά που με ανάγκασε να βγω έξω από τη ζώνη άνεσής μου. Ξεκινώντας λοιπόν το ταξίδι προσωπικής ανάπτυξης προς τη δική μου Ιθάκη, συνειδητοποίησα ότι όλα όσα μου συνέβαιναν ήταν αποτέλεσμα της πλήρης αποσύνδεσης μου από τον εσωτερικό μου εαυτό. Σε αυτό το ταξίδι ανακάλυψα ότι δεν ήμουν τίποτα από όλα τα πιο πάνω και η πραγματική μου ταυτότητα αναζητούσε την έξοδο από την αφάνεια.
Συνειδητοποίησα ότι μπορούσα να επιλέξω: είτε να διατηρώ τον εαυτό μου ταυτισμένο με τις εμπειρίες του παρελθόντος, είτε να θεραπεύσω το εσωτερικό μου παιδί και να γίνω ο πραγματικός μου εαυτός! Και από τότε δεν σταμάτησα ποτέ αυτή τη διαδικασία, δηλαδή, συνειδητά να θεραπεύω τις σκιές μου, να αφουγκράζομαι τις ανάγκες μου, να με συγχωρώ, να με νιώθω και να με απολαμβάνω. Δουλεύω συνεχώς να γίνομαι ο αγαπημένος μου άνθρωπος!
Πριν από αυτή τη διαδικασία μισούσα τον εαυτό μου αλλά τώρα τον αγαπώ. Όπως είμαι: με τα προτερήματά μου αλλά και τις αδυναμίες μου. Αποδέχομαι τη μη τελειότητα μου. Τελικά, πόσο εγωιστικό είναι να θεωρούμε ότι φτάνουμε την τελειότητα του μόνου τέλειου ανθρώπου, που δεν είναι κανείς άλλος από τον ίδιο τον Χριστό;
Ο μόνος τρόπος λοιπόν για να αλλάξουμε τη ροή της ζωής μας είναι να αντιμετωπίσουμε τα βαθύτερα μας τραύματα και να μετατρέψουμε τις εξωτερικευμένες ερωτήσεις σε εσωτερικευμένες αλήθειες. Μέσω της συνεχούς εργασίας προσωπικής μεταμόρφωσης, το «Είμαι αρκετός;» γίνεται «Ξέρω ότι είμαι αρκετός», και το «Με αγαπάνε;» γίνεται «Με αγαπώ».
Ρωτήστε τον εαυτό σας:
Απολαμβάνετε τη δική σας παρέα;
Νιώθετε ηρεμία και αισθάνεστε ανάλαφροι όταν είστε μόνοι;
Αγαπάτε και αποδέχεστε τον εαυτό σας και το σώμα σας;
Συλλογίζεστε τη ζωή σας;
Οι επιλογές σας έχουν ως βάση τον σεβασμό προς τον εαυτό σας και το σώμα σας;
Εάν η απάντησή σας είναι όχι σε αυτές τις ερωτήσεις, είναι καιρός να εισχωρήσετε βαθιά μέσα σας και να θεραπεύσετε τον πόνο με τον οποίο ταυτίζεστε! Οι μηχανισμοί επιβίωσης που είχατε υιοθετήσει δεν σας είναι πλέον χρήσιμοι, αφού η αξία σας είναι υπόθεση καθαρά εσωτερική και όχι εξωτερική. Σε αντίθετη περίπτωση, απλά θα συνεχίσετε να επαναλαμβάνετε τις ίδιες καταστάσεις και να έχετε την ίδια μέχρι τώρα ποιότητα ζωής.
Λένα Κλεάνθους
Certified Life and Relationship Coach
Certified mBIT Coach
