Ηγεσία, μια λέξη που προκαλεί ανάμεικτα συναισθήματα, από περηφάνεια και θαυμασμό μέχρι μελαγχολία, ζήλια και πόνο. Αναμφισβήτητα αποτελούσε πάντοτε μια από τις λέξεις που με γέμιζαν με τεράστια ερωτηματικά.
Από παιδί θαύμαζα εκείνους τους ανθρώπους οι οποίοι φώτιζαν τον χώρο απλά και μόνο με την παρουσία τους και συνάμα προκαλούσαν το χαμόγελο στα χείλη όλων όσων είχαν την τύχη να βρίσκονται κοντά τους. Άνθρωποι φωτεινοί, ξεχωριστοί, αυθεντικοί με μια καθαρότητα και μια φλόγα στο βλέμμα τους, λες και τα αστέρια όλου του ουρανού είχαν αποφασίσει να τους φωτίσουν με τη λάμψη τους. Θαύμαζα αυτούς τους ανθρώπους και ήθελα τόσο πολύ να τους μοιάσω. Ήθελα να μάθω τα μυστικά τους και τι ακριβώς ήταν αυτό που τους έκανε τόσο διαφορετικούς.
Ήθελα με κάποιο τρόπο να δείχνω και να νιώθω ηγέτης, μιλώντας με άνεση και ευφράδια λόγου, διατυπώνοντας ελεύθερα τις απόψεις και τα ιδανικά μου χωρίς να φοβάμαι μήπως κριθώ γι’αυτά.
Ήθελα να μπορώ να είμαι αρχηγός μιας ομάδας υποστηρίζοντας με πάθος τους στόχους και τις ιδέες μου και παράλληλα να είμαι δίπλα στους ανθρώπους μου, ανοίγοντας δρόμο γι’αυτούς και καθοδηγώντας τους με σθένος προς την επίτευξη του σκοπού τους.
Ήθελα να γίνω ηγέτης με τον τρόπο που εγώ όριζα την λέξη αυτή και όχι με τον τρόπο που μου την επέβαλλαν οι άλλοι ή η κοινωνία.
Ο γνήσιος, ο αυθεντικός, ο χαρισματικός ηγέτης είναι αυτός ο οποίος μπορεί πρώτα απ΄όλα να είναι ηγέτης του εαυτού του πριν ασκήσει τις ηγετικές του ικανότητες στους υπόλοιπους. Αποτελεί υπόδειγμα και έχει την ικανότητα να εμπνεύσει τους υπόλοιπους ανθρώπους μέσω των αντιλήψεων, των προσδοκιών, της πειθαρχίας και της κινητοποίησης του. Είναι αυτός ο οποίος έχει περάσει από το στάδιο της αυτογνωσίας καθώς έχει κατανοήσει πλήρως τα προτερήματα και τα ελαττώματα του, τις αξίες και τα ιδανικά του, γνωρίζει τα όρια του και ξέρει να θέτει υψηλούς και συγκεκριμένους στόχους έχοντας μεγαλύτερες απαιτήσεις από τον εαυτό του σε σύγκριση με αυτές που θέτουν οι υπόλοιποι σ’αυτόν. Ακόμη εμπιστεύεται την διαίσθηση του και συνεχίζει εκεί όπου οι υπόλοιποι παραιτούνται. Γνωρίζει ότι κατά τη διάρκεια της διαδρομής του ίσως απελπιστεί, ίσως πέσει, ίσως ματώσει αλλά σε καμία περίπτωση δεν τα παρατάει. Είναι ικανός να πέσει και να σηκωθεί χίλιες φορές, όμως την Ιθάκη του θα την φτάσει. Ο πραγματικός ηγέτης δεν χρειάζεται να πει πολλα καθώς οι πράξεις του μιλούν από μόνες τους και είναι αυτές που αποπνέουν σεβασμό, ειλικρίνεια και εμπιστοσύνη.
Αν λοιπόν θέλεις να γίνεις ένας λαμπρός ηγέτης όπου θα φωτίζεις με το παράδειγμα σου τους υπόλοιπους ανθρώπους, ξεκίνα να βλέπεις τον εαυτό σου μέσα από τα μάτια του Θεού ο οποίος κατοικεί μέσα σου. Αναγνώρισε την αξία σου, πίστεψε στις ικανότητες σου και αγάπησε τον πραγματικό σου εαυτό.
Γίνε ο ηγέτης του εαυτού σου, γίνε ο ηγέτης της ζωής σου και έπειτα γίνε εκείνος ο ηγέτης ο οποίος θα εμπνεύσει και θα αλλάξει τον κόσμο προς το καλύτερο!
