Στις μέρες μας, πολλοί άνθρωποι συνηθίζουν να μιλούν για τη σημασία και το ρόλο της αγάπης χωρίς όμως να γνωρίζουν την πραγματική αξία της στη ζωή μας. Από πολύ μικρή ηλικία, έψαχνα να βρω την κρυμμένη αλήθεια πίσω από όλα αυτά τα στερεότυπα που κυριαρχούν για την αγάπη. Ήθελα να μάθω αν όντως υπάρχει η αγνή ανιδιοτελής αγάπη όπως συνηθίζουν να λένε ή αν οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τη λέξη αυτή για να επισημάνουν άλλες αρετές όπως η χαρά, η αισιοδοξία, ο ενθουσιασμός ή ο έρωτας. Προσπαθούσα να ανακαλύψω αν σ’ένα κόσμο τόσο σκληρό και ψεύτικο όπου επικρατεί η αδικία και η μασαλλοδοξία, θα μπορούσε συγχρόνως να συνυπάρξει και η αγάπη.
Η πραγματική αγάπη δεν βασίζεται σε γεγονότα, καταστάσεις, πράξεις, βιώματα ή συμφέροντα. Η πραγματική αληθινή αγάπη τα συμπεριλαμβάνει όλα αυτά και δεν θα μπορούσαμε να δώσουμε ένα ακριβή ορισμό γι’αυτή. Μοιάζει με συναίσθημα το οποίο κυριαρχεί ολόκληρη την ύπαρξη μας, ξεκινώντας από μέσα μας φωτίζοντας εμάς τους ίδιους αλλά και τους ανθρώπους γύρω μας. Όταν αγαπάμε κάποιον αληθινά, δεν περιοριζόμαστε σε αυτά τα οποία θα του προσφέρουμε καθώς γνωρίζουμε πως αυτά που προσφέρουμε στο άλλο άτομο είναι από την καρδιά μας και δεν περιμένουμε να πάρουμε κάτι πίσω αφού στην αγνή ανιδιοτελή αγάπη δεν κυριαρχούν τα συμφέροντα και η ευτυχία του συντρόφου μας είναι ουσιαστικά και δική μας ευτυχία.
Δυστυχώς στη σύγχρονη εποχή ο τρόπος με τον οποίο μεγαλώνουν οι σημερινοί έφηβοι τους οδηγεί στο να δημιουργουν λάθος εντυπώσεις και πρότυπα για την αγάπη. Όλες αυτές οι ρομαντικές ταινίες με το όμορφο φινάλε του ερωτευμένου ζευγαριού και του «έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα» προδιαθέτουν τους εφήβους και ιδιαίτερα τα κορίτσια να πιστεύουν ότι αν έρθει στη ζωή τους ο «πρίγκιπας» όλα θα λυθούν και όλα θα είναι ιδανικά, χωρίς όμως να γνωρίζουν τι ακριβώς ψάχνουν, πώς ακριβώς θέλουν ένα ιδανικό σύντροφο, τι ακριβώς χρειάζεται να κάνουν για να τον φέρουν στη ζωή τους και να είναι σε θέση να βιώσουν την πραγματική αγάπη.
Από παιδί ήθελα να πιστεύω στην αγνή αληθινή αγάπη, ήθελα να πιστεύω ότι κάπου εκεί έξω βρίσκεται κρυμμένος και ο δικός μου «πρίγκιπας». Πίστευα ότι αν ερχόταν «αυτός» θα με συμπλήρωνε με τον πιο ευχάριστο τρόπο και κατά συνέπεια θα άλλαζε την καθημερινότητα μου, τις συνήθειες μου, τις πράξεις μου, θα μπορούσα να έχω ένα στήριγμα και η ζωή μου θα αποκτούσε νόημα τόσο ξαφνικά και τόσο μαγικά, καθώς θα είχα «αυτόν» και θα ήμουν χαρούμενη και ευτυχισμένη. Προφανώς, ήμουν αθεράπευτα ρομαντική, απίστευτα ονειροπόλα και ήμουν ικανη να δημιουργήσω το δικό μου ιδανικό κόσμο με τους δικούς μου ήρωες στο δικό μου φανταστικό παραμύθι.
Στην πορεία όμως, μεγαλώνοντας, άρχισα να αντιλαμβάνομαι ότι οι συνθήκες στη ζωή δεν έρχονται ακριβώς έτσι όπως τις περιμένουμε. Ίσως τελικά να μην υπάρχει η αληθινή αγάπη, να μην υπάρχει ούτε το ευτυχισμενο τέλος, ούτε ο «πρίγκιπας» πάνω στο άλογο και όλα αυτά να συμβαίνουν αποκλειστικά και μόνο στα παραμύθια. Παρόλ’ αυτά, προσπαθούσα να κατανοήσω το ακριβές νόημα της αγάπης και να βρω την κρυμμένη αλήθεια πίσω από καταστάσεις, συμπεριφορές και γεγονότα. Γι’αυτό το λόγο, άρχισα να παρατηρώ τους ανθρώπους και ιδιαίτερα τα ζευγάρια. Ήθελα να κατανοήσω τι είναι αυτό το οποίο δένει τους ανθρώπους τελικά και ποια είναι ακριβώς η προϋπόθεση για να φέρεις στη ζωή σου τον άνθρωπο σου και να βιώσεις την πραγματική αγάπη.
Στο τέλος, έκπληκτη, κατέληξα στο γεγονός ότι άντρες και γυναίκες έχουν ακριβώς τις ίδιες αναζητήσεις, τους ίδιους προβληματισμούς, ανησυχίες και ενδόμυχα ψάχνουν περίπου τα ίδια στοιχεία από ένα ιδανικό σύντροφο. Εντούτοις, οι περισσότεροι έχουν την κακή συνήθεια να επικεντρώνονται στο να κατηγορούν ο ένας τον άλλο, χωρίς να αντιλαμβάνονται τα δικά τους λάθη και να αναλαμβάνουν την ευθύνη του εαυτού τους. Επίσης όλες αυτές οι ιστορίες αγάπης με το άδοξο τέλος τις οποίες έχει βιώσει ένας άνθρωπος στη ζωή του είναι σχεδόν πάντα πανομοιώτυπες. Παρόλο που η επιλογή ενός ερωτικού συντρόφου γίνεται με διαφορετικά κριτήρια κάθε φορά, υπάρχει ένα κοινό μοτίβο σε κάθε ιστορία, με ίδια πλοκή και τέλος και μοναδική διαφορά αποτελούν τα άτομα τα οποία εμπλέκονταν στην ιστορία και τα γεγονότα. Αν όμως δεν αντιληφθούμε αυτό το κοινό μοτίβο και συνεχίζουμε να επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη περιμένωντας να εμφανιστεί στη ζωή μας ένας άνθρωπος για να μας «σώσει», τότε θα συνεχίσουμε να έχουμε τα ίδια αποτελέσματα στις συντροφικές μας σχέσεις. Αυτό συμβαίνει για το λόγο ότι έχουμε μάθει να αναζητούμε το άλλο μας μισό, δηλαδή ένα άτομο το οποίο να μας συμπληρώσει με σκοπό γίνουμε ολόκληροι.
Στην πραγματικότητα όμως, το μοναδικό άτομο που χρειάζεται να αναζητήσουμε και να αποδεκτούμε δεν είναι παρά μόνο ο ίδιος μας ο εαυτός. Κανένας δεν θα μπορέσει ειλικρινά να μας αποδεκτεί, να μας καταλάβει, να μας στηρίξει και να μας αγαπήσει αν εμείς δεν αφιερώσουμε χρόνο στον εαυτό μας για να μας αγαπήσουμε πραγματικά και ολοκληρωτικά. Όσο κι αν πονά, όσο κι αν ακούγεται περίεργο, είναι γεγονός ότι αν εμείς δεν αγαπήσουμε και δεν αποδεκτούμε τον εαυτό μας όπως ακριβώς είναι με τα προτερήματα και τα ελαττώματα του, τα λάθη του και τις αδυναμίες του, τότε κανείς δεν πρόκειται να το κάνει για εμάς.
Επιπλέον, κάτι άλλο που χρειάζεται να έχουμε υπόψιν μας είναι ότι δύο μισά δεν κάνουν ποτέ ένα ολόκληρο. Ο λόγος είναι ότι το ένα μισό θα προσπαθήσει να επισκιάσει και να πάρει δύναμη από το άλλο μισό ούτως ώστε να γίνει ολόκληρο. Ως άνθρωποι, οφείλουμε πρώτα να εξελιχθούμε όσο πιο πολύ μπορούμε, να μάθουμε τον εαυτό μας, να βρούμε νόημα στη ζωή μας και να γινόμαστε κάθε μέρα καλύτεροι. Αν εμείς γίνουμε ολόκληροι, τότε θα σταματήσουμε να ψάχνουμε για «το άλλο μας μισό» για να μας συμπληρώσει και να καλύψει τις ανάγκες μας. Στόχος μας είναι να βρούμε το άλλο μας ολόκληρο με το οποίο να μπορέσουμε να συμπορευτούμε μαζί στη ζωή, ενώ παράλληλα σεβόμαστε την διαφορετικότητα του καθενός, ενώ έχουμε υπόψιν μας ότι οι άνθρωποι «ερωτευόμαστε τα κοινά αλλά αγαπάμε περισσότερο τα διαφορετικά», γιατί αυτά ουσιαστικά μας ενώνουν περισσότερο.
Αν λοιπόν, πιστεύεις στην αγνή αληθινή αγάπη κι αν επιθυμείς να φέρεις στη ζωή σου τον άνθρωπο σου ή αλλιώς «το άλλο σου ολόκληρο», τότε το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να δουλέψεις όσο πιο πολύ μπορείς με τον εαυτό σου, αφιερώνοντας του τον απαιτούμενο χρόνο για να ανακαλύψεις τα προτερήματα και τα ελαττώματα σου, τα κρυμμένα σου ταλέντα, τις επιθυμίες σου, τα ενδόμυχα όνειρα σου, να σε αποδεκτείς και να σε αγαπήσεις όσο πιο πολύ μπορείς και τότε ξαφνικά και μαγικά θα εμφανιστεί ο άνθρωπος σου. Να θυμάσαι ότι αυτός που ψάχνεις υπάρχει και ψάχνει επίσης εσένα.
Κλείνοντας, θα ήθελα να σου θυμήσω ότι αυτά τα Χριστούγεννα όσο διαφορετικά και να είναι, παρόλο που οι συνθήκες μας αναγκάζουν να μείνουμε μακριά από τους αγαπημένους μας, δεν παύουν να θεωρούνται ως η πιο χαρμόσυνη γιορτή αγάπης, αισιοδοξίας και προσφοράς. Γι’αυτό, αυτά τα διαφορετικά Χριστούγεννα θα ήθελα να σου ευχηθώ να έχεις υγεία, εσωτερική γαλήνη, ψυχική ηρεμία, ισορροπία και αγάπη στη ζωή σου. Να πιστεύεις ότι η πραγματική αγάπη υπάρχει και σε περιμένει να τη βιώσεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι να σκάψεις και να βρεις το φως της αληθινής αγάπης που υπάρχει ήδη μέσα σου.
Καλά Χριστούγεννα!
